Mikro Fotografinin Tarihçesi

Mikrografi kelimesi; endüstride çok sıklıkla kullanılan dokümanların büyütme olmaksızın okunamayacak kadar küçük görüntüler olarak film üzerine kayıt teknolojisini tanımlayan terimdir. Mikrofilm ve mikrofilme alma günümüzde de geniş kapsamlı kullanılmaya devam eden temel kavramlardır. Bir tarih belirtmek gerekirse mikro-görüntülerin üretilmesi ilk olarak 1852 yılı civarındadır. 48 cm uzunluğunda bir dokümanı 160:1 oranında küçültme uygulayarak 3 mm görüntü ölçeğine sığdırmayı John Benjamin Dancer isimli bir İngiliz başarmıştır. Daha sonra yine aynı kişi bir mezar taşı üzerindeki 680 karakterlik bir yazıtı 1/16 inch yüksekliğinde bir resim görüntüsü olarak fotoğraflamayı başarmıştır.

Bu teknoloji 1870 yılına kadar Fransız-Prusya savaşı sırasında Paris Kuşatması boyunca güvercinler tarafından mesajların taşınmasında kullanılmıştır. Zeki bir Fransız fotoğrafçısı Rene Dagron resim görüntülerini 300 kat büyütebilen küçük cam silindirlerin içine Fransız sınır işaretlerinin küçücük görüntülerini yerleştirmiş ve form halinde parçalarını üretip montajını gerçekleştirmiştir. O bu uzmanlığını mesajları 30 x 55 mm ölçülerinde film sayfaları oluşturmakta kullanmıştır. Bir grid formatı içinde her film 16 sayfa kaydedecek şekilde düzenlenmiştir. Dolayısıyla cam bazdan şerit haline getirilmiş filmler hafif olmuştu. Tek bir güvercin muhafaza içine konulmuş rulo halindeki 20 sayfayı taşıyabilirdi. Her sayfaya 80.000 kelimenin üzerinde kayıt edilebilirdi. Tek bir güvercin bu sayede 1.5 milyon kelimenin üzerinde bilgiyi taşıyabilirdi. Onların bu şekilde düşman hatları üzerinden taşıdığı filmler projeksiyonla büyütülerek veya duyarlı kağıt üzerine pozlamayla basılı hale getirilerek okunabilir hale getiriliyordu. Savaş boyunca sekiz haftalık periyotlarla bu şekilde 100.000'in üzerinde mesaj gönderilmiştir.

1870'lerin güvercin postası modern mikrografinin temelini atmıştır. Dokümanların filme alınmasının düzenlenmesi gerekmiştir. Dokümanın fotoğraflanması, pozlanan filmin üzerindeki saklı görüntüyü oluşturan banyo işlemi, ardışık oranlı büyütme ve kağıda baskı alma için cihazların tedarik edilmesi gerekmektedir. Ancak 60 yıl geçmeden bir grid paterni içine görüntülerin film üzerinde kaydedilmesini 1930'ların sonuna doğru Dr. J. Goebel geliştirmiştir. Dr. J. Goebel Mainz'da film sayfası kullanarak mikro-görüntülerin kaydedilmesini adım adım tekrarlayan bir kamera dizaynı gerçekleştirmiştir. Aynı sıralarda G. Cordonnier uzun zamandır aynı doğrultuda Fransa'da çalışmaktaydı. Bu erken dönem filmlerin çoğu kütüphanelerde kullanılan indeks kartlarının boyutundaydı. Fransa'da bilinen ismi FİŞ'tir. Bundan dolayı bu format için geçerli terim MİKROFİŞ olmuştur. Fiş orijinal olarak mikroformat içinde bilginin yayını ve dağıtımı amacıyla tasarlanmış olmasına karşın günümüzde geniş kapsamlı olarak veri işleme sistemlerinden çıkan bilginin depolanması ve saklanması (ARŞİV) amacıyla kullanılmaktadır.

Gelişen mikrografi teknolojisinde arşiv ihtiyaçlarına göre film türleri ve kullanılan cihazlar (kameralar, okuyucu, okuyucu-baskı cihazları) çeşitlilik göstermektedir. Gelişen sayısal teknik çözümler mikrografi teknolojisinin kullanım alanını kısıtlamasına rağmen iki teknolojinin birlikteliği sayesinde bilgi kayıt ve dağıtımında mikroformun uzun yıllar boyunca vazgeçilmez bir ortam olmasının önüne geçememiştir.