1910-1912 yılları arasındaki kübizm
nesneleri binlerce parçalara ayrıştıran çözümlemeci bir yolda gelişir. Soyut bir
sanat değildir, sanatçı izleyenlere parçalamış olduğu nesneyi birleştirip bir
bütün olarak algılayıp bir şeye benzetmelerini ve ortaya çıkartmalarını istiyor.
Tabloya bakan insanlar parçaları birleştirerek bir bütün haline getirip bu eser
şudur,şuna benziyor diyebilmelidir ve yorumları yani resimleri sadece ressam
bilmeyecek, karşısındaki insanlarda bilecek.
Kaynaklar
İnel BERKE, Gerçekçilikten Kübizm’e Obje’ye bakışın değişimi Sayfa: 40
Türkiye’de Plastik Sanatlar Dergisi, Eylül Ekim 2000, Sayı:4
Şahin Erdoğan TAHİR, Sanat Tarihi Cağaloğlu İstanbul, Sayfa 162
Sanat Tarihi Ansiklopedisi, Sayfa: 654 Cilt 4
Ingo F. WALTHER, Öncü Ressamlar, Picasso
Neret GILLES, Öncü Ressamlar, Dali
Bu proje çalışması; Yard. Doç. Sadettin SARI danışmanlığında Pamukkale Üniversitesi
Eğitim Fakültesi, Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü, Resim İş Eğitimi Anabilim Dalı, OFD403
Özel Öğretim Yöntemleri dersi gereği, İlköğretim Okulları 8. sınıf Resim İş dersi için
hazırlanan bir ders sunum örneğidir.
